Türkbilig


Ana Sayfa Yayın Kurulu Danışma Kurulu Hakem Kurulu Yayın İlkeleri Arşiv İletişim


ÖZET



Eski Uygur Türkçesinde Niceleyen ve Nicelenen ile Kurulmuş Yapılarda Çokluk Uyumu
Ayşe KILIÇ CENGİZ -Duygu Özge GÜRKAN


Özet: Uyum, yüklemin kişi ve sayı açısından özne ile uygunluk ve birlik göstermesidir. Türkçede eylemcil uyum ve adcıl uyum olmak üzere iki tür uyum bulunur. Bu çalışmanın konusunu ise adcıl uyum sınıfına giren sayı kategorisi ile sınırlandırılmış çokluk uyumu oluşturmaktadır. Bu çalışmada esas olarak Türkçenin tarihi dönemlerinden biri olan Uygur Türkçesindeki dinî terminolojide kullanılan niceleyen ve nicelenen arasındaki çokluk uyumundan söz edilecektir. Eski Uygur Türkçesinde, söz konusu uyumu belirleyen çokluk eklerinin bir sıfat tamlaması olma özelliğinin yanında özel ad, saygı, seslenme, beraberlik ve abartma gibi işlevleri de tespit edilmiştir. Eldeki çalışmada, bu işlevlerin yanı sıra Eski Uygur Türkçesindeki dini terminolojiye ait belirlenmiş metinlerdeki çokluk uyumu çerçevesinde asıl ve ikili kullanımlar kategorize edilip betimlenerek konu ele alınacaktır.

Anahtar Kelimeler: Eski Uygur Türkçesi, Türkiye Türkçesi, dinî terminoloji, niceleyen, nicelenen, sıfat tamlaması, çokluk uyumu, çokluk eki


Tüm hakları Türkbilig Dergisi'ne aittir.